Sevgi, Sabır ve Bilgelik – Sessiz Güçler

Sevgi bir aynadır.

Ama ayna kırıksa, karşımızdakini hep yamuk görürüz.

Oysa gerçek sevgi görmek değil, hissetmektir.

Bir çiçeği seviyorsan onu koparmazsın.

Yanında taşımaya değil, yaşamasına izin vermeye çalışırsın.

Sevgi, hoşlanmak ya da tutku değildir.

Sevgi, bir kalbin başka bir kalbi yargılamadan kabul etmesidir.

Seven, sevdiğinin mutlu olmasını ister.

Ve sevgi bazen, sadece uzaktan gülümsemektir.

Sabır, sessizlik değildir.

Sabır, yüreğini dinlemektir.

Duygular içimizde taşar, ama sabreden bilir ki o taşan duygular bir gün kendi okyanusunu bulur.

Sabretmek, küçük bir gölde boğulmak değil;

okyanusa ulaşmak için yüzmeye devam etmektir.

Bilgelik, bilgiyle dolu olmak değildir.

Gerçek bilge, bildiklerini yargılamak için değil, anlamak için kullanır.

Bilgisiz insanlar acıyla başa çıkamaz.

Ama bilge biri, acıyı bir suçlu değil, bir öğretmen olarak görür.

Bilge kişi sevilmek için konuşmaz.

Konuştuğunda dünyayı değiştirmeye değil, bir yüreğe dokunmaya çalışır.