Cesaret ve Aptallık – İnce Bir Çizgi

 

İnsanlar çoğu zaman cesaretle aptallığı karıştırır. Birinin düşünmeden yaptığı bir şey cesurca sanılır ama gerçek cesaret, düşüncenin kardeşidir. Cesur insan, adım atmadan önce düşünür. Nereye basacağını bilir. Yani cesaret, körü körüne atılmak değil; bilerek, anlayarak, hazırlıklı olmaktır.

Fazla cesur biri aptal olabilir. Çünkü riskleri görmezden gelebilir.

Fazla aptal biri de cesur olabilir. Çünkü neyin ne kadar tehlikeli olduğunu bilemeyebilir.

Ama gerçek cesaret… sessizdir. Gösterişsizdir.

Mesela ağaca çıkmak isteyen iki kişiyi düşünelim.

Aptal biri sadece yukarıya bakar ve tırmanır. Düşerse şaşırmaz.

Cesur biri ise önce dallara bakar. Hangi dal güçlü? Hangisi kırılabilir? İnerken nereden geçecek?

İşte cesaret budur: düşünerek harekete geçmektir.

Bazen cesaret, sadece nefes almaktır. Korkularla birlikte yaşamayı seçmektir.

Ve en büyük cesaret, kalbini dinlemektir.